یک نکته جالب تفسیری

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نمی دانم چقدر درس تفسیر رفته اید ولی در اکثر کلاس های تفسیر، اساتید برای اثبات اعجاز قرآن و حتی عدم تحریف قرآن بسیار از آیات تحدی استفاده می کنند آنها این گونه مطلب را بیان می کنند: ببینید بچه ها، قرآن کسانی را که منکر که این کتاب هستند به همانند آوری به مانند قرآن دعوت می کند ابتدا آنها را به اینکه کتابی به مانند قرآن بیاورند دعوت می کند و چون نمی توانند بیاورند به آنها می فرماید که ده سوره به مانند سوره های قرآن بیاورند و چون این کار را هم نمی توانند انجام دهند از آنها می خواهد که حداقل یک سوره، به مانند سوره ای از قرآن بیاورند و باز از این کار هم عاجز هستند ولی چیز جالب این مطلب است: آیه ای که می فرماید ده سوره به مانند قرآن بیاورید زمان نزولش درست بعد از آیه ای است که می فرماید یک سوره به مانند سوره ای از قرآن بیاورید یعنی قرآن ابتدا به منکرین امر می کند که یک سوره به مانند قرآن بیاورند و چون منکرین از این امر عاجز هستند قرآن به آنها امر می کند که حال ده سوره به مانند قرآن بیاورند. در اینجا است که مفسرین سرشان در خمره گیر کرده است و هر کدام دست به توجیه می زنند ولی علامه مصباح در کتاب قرآن شناسی خود به این سؤال جواب جالب داده است که دوست دارم آن را بیان کنم ایشان می فرمایند: قرآن ابتدا منکرین را به آوردن یک کتاب به هر صورت که می خواهد باشد ولی به شرط آنکه تمام امتیازات قرآن را داشته باشد دعوت می کند وقتی آنها در این مسئله ابراز ناتوانی می کنند سپس آنها را به آوردن یک سوره دقیقا به مانند سوره ای از قرآن دعوت می کند ولی وقتی آنها در این امر هم عاجز می شوند به آنها می فرماید که لااقل ده سوره بیاورید که هر کدام یکی از خصوصیات اعجاز هر سوره ای از قرآن را که در نظر داشته باشید در برداشته باشد و در مجموع آن ده سوره خصوصیات آن سوره مورد نظر قرآن را داشته باشد و آنها باز هم عاجز هستند. علامه این مسئله را تصریح می فرمایند که این تفسیر ما با ذیل آیه نیز مطابق می نماید.