آرزو دارم مردم من را آقا بخوانند

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خیلی از طلبه ها در حوزه ها علمیه درس می خوانند که مجتهد شوند و به درجات آیات عظام برسند ولی من دوست دارم به مقامی برسم که خیلی از طلاب شاید در مورد آن حتی فکر نکرده اند وقتی سخنان آقای موحدی کرمانی را در نماز جمعه تهران گوش می دادم دیدم ایشان به سان روحانیون قدیمی صحبت می کرد روحانیونی که از دل طبقات مستضعف و پابرهنه جامعه بیرون آمده بودند آنهایی که از زندگی خود می زدند تا خود را فدای مردم مستضعف کنند آنهایی که زبان گویای مردم پابرهنه و زاغه نشین بودند آنهایی که مأوی و مرهم زخم دل مظلومان بودند آنهایی که صورتهایشان تنها فاصله بین آنها و مردم بود آنهایی که وقتی مستضعفی به نزدشان می آمد به پت و پت و زبان لغوه نمی افتاد بلکه وقتی او را می دیدند ناخودآگاه سفره دلشان باز می شد آنهای که وقتی مستضعفین به دیدارشان می رفتند از ته قلبشان او را آقا می خواندند بله به راستی درجه ای بالاتر از این مقام نیست که مستضعفین تو را به این مقام برسانند.