امروزه در شبکه های اجتماعی مشاهده می شود که بعضی از طرفداران سلطنت به پخش بعضی کلیپ ها و عکس نوشته ها می پردازند که محتوای این فعالیت های مجازی این مطلب می باشد که رژیم سابق از نظام جمهوری اسلامی در عرصه منطقه ای مقتدرتر بوده است مثلا آن روز عکس نوشته یا کلیپی را دیدم که این مطلب را بیان می کرد که فلان امیر شیخ نشین خود را خادم شاه ایران معرفی می کند یا مثلا نشان می داد که فلان سرهنگ ارتش شاهنشاهی به فلان شیخ نشین سفر کرده است و مقامات بلند پایه آن شیخ نشین به استقبال او آمده اند.

 البته روشن است که  این فعالیت ها مجازی مثلا دارد به ماجرای منا کنایه می زد که ببینید، امروز دولت آل سعود از حاجیان ما انگشت نگاری می کند و با خفت آنها را به کشور خود راه می دهد و پس از کشتار آنها نه تنها غرامت و دیه آنها را نمی دهد بلکه یک معذرت خواهی کوچک هم نمی کند. یا مثلا آن روز کلیپ جدیدی را دیدم که در آن نشان می داد که شاه برای رجز خوانی به رژیم بعث عراق که ادعای اروندرود را می کرد، دست به اقدامی عجیب می زند و به ناو جنگی ابن سینا دستور می دهد که به اروندرود رفته و به انجام مانور جلوی چشمان مبهوت مرزداران عراقی بپردازد تا قدرت ایران را به رخ رژیم بعث عراق بکشد این کلیپ نیز به روشنی کنایه به این مسئله می زد که، بعد از انقلاب رژیم بعث با قدرت و نخوت تمام حمله همه جانبه ای را به ایران انجام داد و امثال این موارد، علی قس هذا.

 بعضی برادران بسیجی وقتی این کلیپ ها را می بینند دست به توجیه زده و می گویند: خوب، این مسئله بسیار روشن است. زیرا رژیم پهلوی نچه و ژاندارم آمریکا در منطقه بوده است و کشورهای منطقه از ترس آمریکا از ایران حساب می برند ولی امروزه ما پشتیبانی مثل آمریکا را نداریم ولی عوضش امروز یک کشور مستقل هستیم و خبری از کاپیتالاسیون و حق توحش آمریکای نیست.

بنده در جواب این شبهات، جوابی بهتر دارم که شایان ذکر است: ببینند، بالفرض که سخن این افراد سلطنت طلب درست باشد و ایران آن زمان از ایران این زمان مقتدرتر باشد ولی آیا یک فرد منصف به این اقتدار جای اعرابی می دهد؟ من در اینجا نظر اقتصادانان بزرگ را در این مسئله می گویم و نظری بیش نمی گویم، آنها معتقدند که رژیم سابق یک رژیم کاملا وابسته به غرب بود کشوری با اقتصادی تک محصولی و با وابستگی شدید به نفت که هیچ کس آن را منکر نبود. کارخانه ها و صنعت کشور کاملا وابسته به برندهای معتبر غربی بود، که توسط مستشاران غربی هدایت و راه اندازی می شد صنعتی که جز منتاژ کردن قطعاتی که از آن سمت آبها می آمد هنری نداشت و تنها قطعات پیش پا افتاده را تولید می کرد و مردمی به شدت مصرف گرا که آرزویشان مصرف فلان کالای ینگه دنیا بود شما خود نظاره کنید آیا این وضعیت واقعا مایه فخر است رژیم سابق بالفرض اگر رژیم مقتدری بود به مانند گردوی تو خالی بود. اگر طبل پر تن تراقی بود ولی به راستی تو خالی بود آیا این ها مایه فخر است؟ تنها پیشرفتی که ایران در آن زمان کرد توسعه مراکز فساد و هرزگی و بی بندباری بود تا جوانان کشور را غرق در آن کند مطمئنا کسانی که این کلیپ ها را پخش می کنند خود دقیقا این مطالب را می دانند شاید آنها دلشان برای آن اقتدار کذایی تنگ نشده بلکه برای آن هرزگی ها تنگ شده است؟