زیان های رسمیت داشتن مراکز فساد و فحشاء در کشور

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بعضی از مردم متأسفانه معتقدند که اگر مراکز فساد و فحشاء به مانند شرایطی که در قبل از انقلاب حاکم بود در کشور رسمیت داشت این مسئله را مشخص می کرد که مرز بین انسان های خوب و انسان های بد در کشور مشخص می شد. یعنی انسانی که مؤمن و متدین بود واقعا مؤمن و متدین بود و انسانی که اهل فسق و فجور بود نیز کاملا مشخص می شد.

این تئوری یک نظریه کاملا اشتباه می باشد زیرا در کشوری که مراکز فساد باز باشد همه مردم حتی متدین نیز در خطر می باشند که به فسق و فجور کشیده شوند یعنی وقتی در جامعه قبح گناه شکسته شود همه مردم خواه یا ناخواه در ذهن آنها میل به گناه شکل می گیرد.

حال دوست دارم که شما دو شرایط را فرض نموده و سپس خود قضاوت نماید.

یکی، فردی که به دور از چشم دیگران به گناه شرب خمر در خلوت خود دست می زند و دیگری آنکه فردی یک مشروب خانه ی لوکس و پر زرق و برق و مجلل، با تمام امکانات رفاهی با سردری از شیشه در شهری از کشور ما دائر می کند در شرایط اول فقط فردی که خود مرتکب گناه شده از لحاظ اخلاقی و دینی آسیب می ببیند و لطمه ای به کسی دیگر از لحاظ اخلاقی و دینی نمی زند.

ولی در مورد دوم علاوه بر کسانی که در آن مشروب خانه شرب خمر می کنند، تمام افراد جامعه گذرکننده از کنار آن مشروب خانه لوکس و پر زرق و برق که به طور کاملا شفاف دارد گناه را ترویج می دهد در معرض آلوده شدن به این معزل اخلاقی قرار خواهند گرفت زیرا بدون شک شیطان در جلد آنها رفته و آنها را ترغیب به این امر می کند که وقتی این همه افراد به این گناه آلوده شده اند چه توفیری خواهد کرد که تو نیز ذره ای شرب خمر نمایی؟؟؟

بله در یک سکانس از فیلمی قدیمی از قبل انقلاب می دیدم که نویسنده و کارگردان آن یک روشنفکر غربزده بود که این تئوری من توسط نگرش او از شرایط قبل از انقلاب تأیید می شد در آن سکناس که شوهر آن زن داشت با همسر عفیفه خود سخن می گفت از این امر در تعجب بود که در این جامعه پر از فساد و فحشاء قبل از انقلاب چطور او پاکدامن مانده است؟؟؟

بلی این مسئله که بنده بیان نمودم یک واقعیت می باشد و گریز از آن نیست.